Can Muhammed’e Vuslat Duası
Gece indi gönlüme bir derviş sükûtu,
Kandilimde adın, dilimde salât ü selâm.
Sensiz geçen her an gurbet kokusu,
Seninle dolunca içim olur âb-ı hayât.
Kalbim bir tekkenin kapısı gibi,
Eşiğinde beklerim boynum bükük.
Ne dünya isterim, ne şöhret, ne mal,
Bir “ümmetim” deyişin yeter bana, büyük lütuf.
Adını ansam güller açar içimde,
Her harfin bir nur, her hecen bir sır.
Sanki Arş’tan iner rahmet nefesi,
Gönlümde sen oldukça karanlık nedir?
Ben benlikten soyunsam bir hırka gibi,
Atsam nefsimi ateşe pervane misali,
Kalsam kapında toz, bir hiç, bir gölge,
Yeter ki düşse üzerime nazarın hâli.
Bir gece rüyamda gelsen ey Nebî,
Yüzün ay gibi doğsa kalbimin ufkuna,
Uyansam bile o nurla yaşarım,
Ömrüm adanır tek bir tebessümüne.
Ey Habîb, ey rahmet denizi,
Sensin içimde dinmeyen hasret sesi.
Rabbimden tek niyazım şudur gizlice:
Beni sana komşu eyle, dünyada ve düşte,
Adınla öleyim, adınla dirileyim gizlice…
Yorum Yazın
Facebook Yorum